Betania

Słowo Boże na 8 lutego 2020

Benedykt XVI, Rozważanie przed modlitwą „Anioł Pański” 22 lipca 2012 — Castel Gandolfo

Bóg jest Pasterzem Ludzkości

Drodzy Bracia i Siostry!

Słowo Boże tej niedzieli przedstawia nam znów fundamentalny i ciągle atrakcyjny temat biblijny: przypomina nam, że Bóg jest Pasterzem ludzkości. Oznacza to, że Bóg chce, abyśmy mieli życie, chce prowadzić nas na dobre pastwiska, gdzie możemy się karmić i wypoczywać; nie chce, abyśmy się zagubili i umarli, ale abyśmy doszli do kresu naszej drogi, którym jest pełnia życia. Tego właśnie pragnie każdy ojciec i każda matka dla swoich dzieci: dobra, szczęścia, spełnienia. W dzisiejszej Ewangelii Jezus przedstawia siebie jako Pasterza zagubionych owiec z domu Izraela. Można powiedzieć, że Jego spojrzenie na ludzi jest spojrzeniem «pasterskim». Na przykład w Ewangelii tej niedzieli czytamy, że «gdy Jezus wysiadł (z łodzi), ujrzał wielki tłum. Zlitował się nad nimi, byli bowiem jak owce nie mające pasterza. I zaczął ich nauczać o wielu [sprawach]» (Mk 6, 34). Swoim sposobem przepowiadania i swoim działaniem Jezus ucieleśnia Boga Pasterza, troszcząc się o chorych i grzeszników, o tych, którzy «zaginęli» (por. Łk 19, 10), aby doprowadzić ich do bezpiecznego miejsca, do miłosierdzia Ojca.

Wśród «zagubionych owiec», które Jezus uratował, jest także kobieta o imieniu Maria, pochodząca z miejscowości Magdala nad Jeziorem Galilejskim i dlatego nazywana Magdaleną. Dziś w kalendarzu Kościoła przypada jej wspomnienie liturgiczne. Ewangelista Łukasz mówi, że Jezus wypędził z niej siedem złych duchów (por. Łk 8, 2), to znaczy ocalił ją od zniewolenia przez złego ducha. Na czym polega to głębokie uzdrowienie, którego Bóg dokonuje przez Jezusa? Polega ono na prawdziwym i pełnym pokoju, będącym owocem pojednania z samą sobą i w relacjach z wszystkimi: z Bogiem, z innymi ludźmi i ze światem. W rzeczywistości zły duch stara się zawsze zniszczyć dzieło Boga, siejąc podziały w ludzkim sercu — między ciałem a duszą, między człowiekiem a Bogiem, w stosunkach międzyludzkich, społecznych, międzynarodowych oraz między człowiekiem a stworzeniem. Zły duch sieje wojnę; Bóg stwarza pokój. Co więcej, jak stwierdza św. Paweł, Chrystus «jest naszym pokojem. On, który obie części [ludzkości] uczynił jednością, bo zburzył rozdzielający je mur — wrogość. W swym ciele» (Ef 2, 14). Aby wypełnić to dzieło radykalnego pojednania, Jezus, Dobry Pasterz, musiał stać się Barankiem, «Barankiem Bożym, który gładzi grzech świata» (por. J 1, 29). Tylko w ten sposób mógł wypełnić wspaniałą obietnicę Psalmu: «Tak, dobroć i łaska pójdą w ślad za mną przez wszystkie dni mego życia i zamieszkam w domu Pańskim na długie dni» (23 [22], 6).

Drodzy przyjaciele, słowa te sprawiają, że mocno bije w nas serce, wyrażają bowiem nasze najgłębsze pragnienie, mówią o tym, do czego zostaliśmy stworzeni: o życiu, o życiu wiecznym! Są to słowa tych, którzy, jak Maria Magdalena, doświadczyli Boga w swoim życiu i zaznali Jego pokoju. Słowa szczególnie prawdziwe w ustach Maryi Panny, która już żyje na wieki na pastwiskach nieba, gdzie Ją zaprowadził Baranek – Pasterz . Maryjo, Matko Chrystusa, naszego Pokoju, módl się za nami!

Podobne wpisy

Słowo Boże na XI Niedzielę.

Słowo Boże na XI Niedzielę. (Łk 7,36-50) Słowa Ewangelii według świętego Łukasza. Jeden z faryzeuszów zaprosił Jezusa do siebie na posiłek. Wszedł więc do domu faryzeusza i zajął miejsce za stołem. A oto kobieta, która prowadziła w mieście życie grzeszne, dowiedziawszy się, że jest gościem w domu faryzeusza, przyniosła flakonik alabastrowego olejku i stanąwszy z

Czytaj dalej »

Słowo Boże na 1 września.

Słowo Boże na 1 września. Łk 4, 31-37 Słowa Ewangelii według św. Łukasza. Jezus udał się do Kafarnaum, miasta w Galilei, i tam nauczał w szabat. Zdumiewali się Jego nauką, gdyż słowo Jezusa było pełne mocy. A był w synagodze człowiek, który miał w sobie ducha nieczystego. Zaczął on krzyczeć wniebogłosy: „Och, czego chcesz od

Czytaj dalej »

Słowo Boże na 31 maja 2019 – Święto Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny

Ewangelia wg św. Łukasza 1,39-56. W tym czasie Maryja wybrała się i poszła z pośpiechem w góry do pewnego miasta w pokoleniu Judy. Weszła do domu Zachariasza i pozdrowiła Elżbietę. Gdy Elżbieta usłyszała pozdrowienie Maryi, poruszyło się dzieciątko w jej łonie, a Duch Święty napełnił Elżbietę. Wydała ona okrzyk i powiedziała: «Błogosławiona jesteś między niewiastami

Czytaj dalej »

Dodaj swoją intencję modlitewną